Bu derste öğrenecekleriniz
İhlâs: Tevhidin Özlü Anlatımı
İhlâs sûresi Allah'ın tek, eşsiz ve hiçbir şeye muhtaç olmadığını anlatır. Peygamberimiz sûrenin Kur'an'ın üçte birine denk olduğunu bildirmiştir; bu, sûrenin tevhid konusu ve fazileti bakımından özel yerini gösterir, bütün Kur'an'ın yerine geçtiği anlamına gelmez.
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ قُلْ هُوَ اللّٰهُ اَحَدٌۚ ﴿١﴾ اَللّٰهُ الصَّمَدُۚ ﴿٢﴾ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْۙ ﴿٣﴾ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا اَحَدٌ ﴿٤﴾
“Rahmân ve rahîm olan Allah'ın adıyla. De ki: “O, Allah'tır, tektir. Allah sameddir. Doğurmamış ve doğmamıştır. O'nun hiçbir dengi yoktur.””
— İhlâs, 112/1-4 (Kur'an Yolu Meali); Buhârî, Fezâilü'l-Kur'ân 13
Felâk: Sabahın Rabbine Sığınmak
Felâk, sabah aydınlığı demektir. Sûre; yaratılanların kötülüğünden, çöken karanlıktan, düğümlere üfüyenlerden ve kıskançlığın şerrinden sabahın Rabbine sığınmayı öğretir.
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِۙ ﴿١﴾ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَۙ ﴿٢﴾ وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ اِذَا وَقَبَۙ ﴿٣﴾ وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِى الْعُقَدِۙ ﴿٤﴾ وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ اِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾
“Rahmân ve rahîm olan Allah'ın adıyla. De ki: “Sabahın Rabbine sığınırım; yarattığı şeylerden gelebilecek kötülüklerden, karanlığı çöktüğü zaman gecenin şerrinden, düğümlere üfürenlerin şerrinden ve kıskandığı vakit kıskanç kişinin şerrinden!””
— Felâk, 113/1-5 (Kur'an Yolu Meali)
Nâs ve Muavvizeteyn
Nâs, insanlar demektir. Sûre, kalplere vesvese veren sinsi kötülükten insanların Rabbine, hükümdarına ve ilâhına sığınmayı öğretir. Felâk ve Nâs birlikte “iki sığınma sûresi” anlamında Muavvizeteyn; bunlara İhlâs eklenince üçü Muavvizât diye anılır.
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِۙ ﴿١﴾ مَلِكِ النَّاسِۙ ﴿٢﴾ اِلٰهِ النَّاسِۙ ﴿٣﴾ مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِۙ ﴿٤﴾ اَلَّذٖى يُوَسْوِسُ فٖى صُدُورِ النَّاسِۙ ﴿٥﴾ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ ﴿٦﴾
“Rahmân ve rahîm olan Allah'ın adıyla. De ki: “Cinlerden olsun insanlardan olsun, insanların kalplerine vesvese sokan sinsi şeytanın şerrinden insanların Rabbine, insanların mâlik ve hâkimine, insanların mâbuduna sığınırım!””
— Nâs, 114/1-6 (Kur'an Yolu Meali); TDV İA, Muavvizeteyn