Bu oturumun öğretim halkaları
Bağımsızlık ve göçe itiraz
Filistinli Arapların genel grevle başlayan ayaklanması, Britanya yönetimine, artan Siyonist göçe ve toprak kaybına karşı bağımsızlık talebiydi. Britanya ayaklanmayı sert biçimde bastırdı; Filistinli siyasî ve toplumsal örgütlenme ağır yara aldı. Bu zayıflama, yaklaşan 1947–48 çatışmasında önemli olacaktı.
Kaynak · BM · Filistin Sorununun Tarihi
Avrupa'nın cürmü Filistin'e yüklenemez
Kur'an'ın ölçüsü açıktır: Hiçbir günahkâr başkasının günah yükünü yüklenmez. Avrupa'nın kendi topraklarında işlediği ağır cürümler, Filistin'i Siyonist yerleşimci projeye açmanın ve başta Müslümanlar olmak üzere Filistin halkını yurdundan etmenin mazereti yapılamaz. Filistinliler Avrupa'nın suçunun faili değildi; topraklarını, evlerini ve Mescid-i Aksâ çevresindeki vatanlarını terk etmekle yükümlü değildi. Zulmün telafisi yeni bir zulümle değil, hakkı sahibine teslim eden adaletle olur.
Kaynak · En‘âm, 6/164 · Diyanet meali; BM · Filistin Sorununun Tarihi
İki devlet önerisi
Britanya meseleyi BM'ye taşıdı. Genel Kurul 181 sayılı kararla bir Arap devleti, bir Yahudi devleti ve Kudüs için uluslararası yönetim tavsiye etti. Yahudi Ajansı planı devlet kurmak için bir temel olarak kabul etti; Filistinli Arap liderlik ve Arap devletleri, nüfus çoğunluğunun iradesini ve toprak dağılımını adaletsiz bulup reddetti. Plan iki halkın imzaladığı bir anlaşma değildi ve önerildiği biçimde uygulanmadı.
Kaynak · BM Genel Kurulu 181 (II) sayılı karar (1947)